انتشارت ایران (معرفی کتاب)

مختصری از کتاب

"فیلترهای خبری"

مولفان: ادوارد اسن هرمن و نوام چامسکی . مترجم: تژا میرفخرایی

دور از واقعیت است که بپذیریم رسانه های غربی در بخش های خبری خود، تصویری متعادل از واقعیت ارائه می دهند. چنین پنداری در حقیقت" تصویر از خود" رسانه های غربی است. دو نظریه پرداز بلند آوازه آمریکایی  در این کتاب، به نقد و بررسی نقش وسایل ارتباط جمعی در ایجاد پیش زمینه های ذهنی اجتماعی می پردازند. در این نقد و بررسی مدلی ارائه می دهند که نام آن را مدل پروپاگاندا گذاشته اند. نظریه ای بحث برانگیز که ادعا دارد

اخبار رسانه ای غربی خصوصاً در حوزه اخبار خارجی با چتر همه جانبه، اخبار پروپاگاندای ارائه می دهد که هدفش هم سوئی و هم رأیی رسانه ای است. هر چند پاره ای را این باور است که همسویی فقط ظاهری است و در باطن تضادهای عمیقی وجود دارد، اما این دو نظریه پرداز معتقدند آنچه باعث ایجاد هم سویی و هم رأیی در سطح جوامع غربی می شود، پروپاگاندای نظام مندی است که وسایل ارتباط جمعی غربی به پا داشته است.

ولادت با سعادت امام حسن عسکری (ع) مبارک باد.

آشنایی با اصطلاحات خبری

لید با هویت  فوری ، Immediate  indentification introl/ lead:

زمانی که یک  شخصیت  مطرح ،  مهم  و دارای  شهرت  بالا  به بخش اصلی  خبر مبدل  می شود یا خبر  مربوط به اوست ،  از این لید  استفاده  می شود . به  عبارتی  نام  شناسنامه  او  به جای  شخصیت  کاری و حقوقی  او به کار  گرفته  می شد  . اصولا  قهرمانان  خبرهای رسانه ای  دارای  دو شخصیت هستند  ؛  شخصیت  حقیقی یعنی  نامی  که درشناسنامه  برای آنان تعیین  شده است  و شخصیت  حقوقی  یعنی  مسئولیتی  که در جامعه  به عهده دارند .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

                                                                                                  ************

 

لید کنایه آمیز ، Ironic lead:

به صورت  نرمی  طعنه  آمیز  مطرح می شود .

مثال :  کلیسای  سنت جان در مقابل  آتش  سوزی مهیب  سال 1868  که قسمت  اعظم  شهر  بلو مینگتون  را در کام  خود کشید  جان  سالم  به در  برد ، همچنین  در مقابل  تغییرات  آب  و هوایی  دهه  شصت  ،  اما دیشب  در اثر  وزن برف  و یک توفان  نه چندان  قدرتمند  فرو ریخت .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

************

لید موردی ، Item lead :

 لید موردی  نقطه  مقابل  « لید چتری » است  و روی  یک موضوع متمرکز می شود .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

************

لید  حاوی  منبع ، Source in  the lead :

در این لید  منبع  خبر در پاراگراف شروع  آورده می شود .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

************

لید تبلیغی ، The plug intro/lead:

روزنامه ها اغلب  دوست  دارند  نتایج  تحقیقات به دست آمده  توسط خودشان  را به نام  خودشان  در لید  مطرح  کنند.

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

**********

لید گلوله ای ساده ، Simple  statement and bullet leads :

یک لید جالب  اما در عین حال چالش  برانگیز است .  در عمل شامل سه گلوله  است  که همواره  با جمله ای عمومی ، ساده و مختصر  همراه  می شود .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید تک موضوعی ، Single element intro/ lead :

 این لید  تنها  از یک  موضوع  مهم  تشکیل  شده است  . زمانی  که یک  زاویه  قوی  در خبر  وجود دارد و نیاز  است  همان  زاویه  برجسته شود . این لید  در نقطه  مقابل  لید  چند  موضوعی، لید  مضاعف  و لید  چتری  قرار دارد .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید کوتاه ، Short sentence lead :

این لید  از یک  کلمه یا جمله کوتاه  به عنوان پرسش دشوار  بقیه  لید  استفاده  می کند . مخاطب  ممکن  است آن را یک حقه  فرض  کند ، لذا باید  پراکنده  و گهگاه  از آن استفاده کرد .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید چند هدفی ، Shotgun lead :

این اصطلاح به تفنگ  ساچمه ای  اشاره  دارد که هنگام  شلیک همزمان  ساچمه های  زیادی  را به  طرف  چندین  هدف  پرتاب می کند  . به لحاظ عملیاتی  شبیه لید چتری  و چند  موضوعی  است . فکر کنید  کسی  با  تفنگ  ساچمه ای  به تعدادی  از پرندگان  در حال پرواز  در آسمان  شلیک  کرده  و همزمان  تعدای  از آنها را هدف  قرار داده ، سرنگون  کرده است  .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید مجموعه Round up lead:

بعضی  مواقع  خبرنگاران  می خواهند  به جای  تمرکز  یک  شخص  یا مکان  یا  شئی  در لید ، خواننده  را با فهرست  طولانی  تری  تحت تاثیر  قرار دهند  لذا از این لید  استفاده  می کنند.

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید  طراحی  صحنه ، Scene- setter leads:

لید  طراحی  صحنه  فاقد  فوریت های لید های  سخت  خبر است .  آنها  اقتباس  شده اند از طرح  های داستانی – تخیلی ( شبی تاریک  و توفانی  بود...) و معمولا  برای  اخبار  و گزارش  های  خبری  بلند  به کار گرفته  می  شوند ،  شرح و توصیف مشاهدات  ،صداها  و احساساتی  است  که شما را به فضاهای دیگر  می برد  .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید تصویری ، Scenic lead:

این لید  با شرح  صحنه  اطراف  یک رویداد آغاز  می شود  و معمولا  برای  مطالبی  به کار  می رود که در آن  محل  وقوع  برجسته  می  شود، مثل مطلبی که  در باره  اجرای  برنامه  جشنواره  یا یک  رویداد  ورزشی  نوشته  می شود  و اگر  به  طور اصولی نوشته می تواند  حس  درونی  مخاطب  را بر انگیزد.

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید تک هدف ، Rufle lead :

این اصطلاح  به تفنگ  تک تیرانداز  در مقابل  تفنگ ساچمه ای که همزمان  ساچمه  های  زیادی  را شلیک می کند ،  اطلاق می شود . برهمین  اساس  مقابل  لید چند هدفی shotgun lead و لید چند موضوعی multiple element lead قرار می گیرد  و البته شبیه لید تک  موضوعی single element lead  است .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید پرسشی ، Question intro/lead:

لیدی است که در درون خود یک سوال را مطرح می کند.

مثال : آیا  واقعا  می خواهید  بدانید سن  بیولوژیکی  شما چقدر  است ؟  یک آزمایش  خون جدید  که توسط  دانشمندان  در اسپانیا  ابداع  شده ،  ظاهرا  قادر است ، نشان  دهد با چه  سرعتی در حال پیر  شدن هستیم  و چقدر از عمر ما باقی است .

البته  همان طور که در مثال  بالا ملاحظه می کنید  خبرنگار  پس از  طرح  سوال  بلافاصله به سوال  طرح شده  پاسخ می دهد . از آنجا که کار خبرنگاران  پاسخ دادن به سوال هایی است که مخاطبان  خبر ممکن است  در برخورد  با خبر  برای شان  ایجاد شود و لزوما ایجاد سوال  نیست  ، برخی  این گونه  لید را برای سخت خبرها  توصیه  نمی کنند . لید های  سوالی  بیشتر  می تواند  برای یک نرم خبر مناسب  ، قابل  قبول  و حتی  جذاب باشد .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید نقل  قولی ، Quotation lead / quote lead:

این لید  برپایه  نقل قول  از منابع  مختلف  خبری استوار است  و  به دو شکل  نوشته  می شود ؛  یکی نقل  قول مستقیم و دیگر نقل قول غیر مستقیم . نوع  دیگری از لید های  نقل قولی  در مقالات  و تفاسیر کاربرد دارند و برمبنای  سخنان  قصار  افراد مشهور  و تاریخی شکل می گیرند.

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید جناس  یا بازی  با کلمات ، Punning intro/lead:

در این لید  همان  طور که از اسمش  پیداست خبرنگار  موضوع  خبری را  دست مایه  ذوق ادبی می کند و لید را با تشابهات  اسمی  و بازی با کلمات  می نویسد  . برای کاربرد ایهام  برخورداری  از  شوخ  طبعی  لازم است ، زیرا  ممکن است ایهام حاوی  طنز خاصی نیز  باشد . این لید  اگرچه در روزنامه های  سیاسی  و وزین  نیز کاربرد دارد ، اما  بیشتر  در روزنامه های عامه  پسند به کار  گرفته می  شود .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید  شخصی ، Perosnalised intro/lead:

اخبار به طور معمول فاقد « من خبرنگار »  به عنوان  روای رویداد است ، اما در لید شخصی  « من » خبرنگار  حضور  پیدا می کند. نقش خبرنگار  در خبرنویسی  به طور معمول و متعارف  ایفای  نقش دانای کل  است .  خبرنگار  از بالا به خبر  نگاه می کند وبه مخاطب  می گوید  که چه  رویدادی با چه  شکل  و کیفیتی  اتفاق  افتاده است . در لید شخصی  این نقش تغییر می کند  و خبرنگار  در این لید ، خودش  را به مخاطب  نشان می دهد و سر و کله  «من » خبرنگار  در لید  پیدا می شود .  استفاده از این گونه  لید بیشتر  برای  گزارش  خبری  و نرم  خبرها  استفاده  می شود .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید متقابل ، Opposite lead:

 ابتدا  یک نظر  یا اتفاق  را ذکر می کنیم  و بلافاصله  نظر  و اتفاق  مخالف  را به  دنبال آن  می آوریم . به این لید  ،  لید متضاد paradox lead و لید متعارض contrast lead هم می گویند

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

*********

لید غیر عادی ، Offeat lead:

تنوعی از لید های  تاخیری  است  که به  صورت  خلاقانه ای جذاب  و غافلگیر کننده است  و اغلب  به طور  ایهام گونه ای  به یک  رویداد یا شخص  می پردازد .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

*********

لید نو ، New lead:

 این اصطلاح  بیشتر  برای خبرگزاری ها  و سایت های  خبری  کاربرد دارد و به معنای تازه  ساختن لید  و به لحظه  کردن  و به روز تر کردن آن است  . خبرگزاری ها  معمولا  در یک  سیکل  12  ساعته به منظور  توسعه خبر و نجات  آن از کهنگی اقدام به نوسازی لید می کنند.

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

*********

لید چند موضوعی ، Multiple element lead:

این لید  بیشترین  کاربردش  زمانی است  که چند  موضوع  تقریبا"  به یک اندازه  مهم  در خبر وجود دارد. اصطلاح shotgun lead و umbrella lead هم برای  آن  به کار می رود . لید چند موضوعی مقابل  لید تک  موضوعی   single element lead قرار دارد .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

*********

لید  استعاره ادبی , Literary allusion lead:

 یک  شعر کودکانه  یا بخشی  از یک  آفرینش کاملا  شناخته  شده ادبی  را می توان  به صورت متوازن  و به روش های مختلف  به کاربرد  یا متنی نرم  درباره  شخصیت های  که در  ادبیات  هستند  .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

*********

لید بلوکی ، Lead block  :

لید چند پاراگرافی که نکات  اصلی  خبر  را شرح  می دهد  . بیشتر  در گزارش های  خبری  و فیچر  نویسی  مورد استفاده  می گیرد . این لید  بیشتر  برای اخبار  و گزارش هایی که به  سبک  بلوکی  یا بازگشت  به عقب  تنظیم  می شوند  مناسب  است  و باید  در این لید موضوعات  مختلف  درون  خبر  به  صورت  کوتاه  توضیح  داده شوند .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

*********

لید ورود ، Lead in   :

این اصطلاح  مخصوص  رسانه های  دیداری  و شنیداری  است  و در مطبوعات  کاربرد ندارد . در گزارش های  رادیو  تلویزیونی  جمله آغازین  و قبل  از  شروع گزارش را می گویند که به شنوندگان  و بینندگان  می گوید  گزارش  چه کسی  را قرار  است  بشنوند .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

**********

لید فهرستی ، List lead :

 بعضی  مواقع  خبرنگار  به جای  تمرکز  بر فقط  یک  شخص ، مکان  یا شئی مایل است  مخاطب خود را  با فهرست   طولانی تری  تحت تاثیر قرار دهد .  به این لید  ، لید  مجموعه round  up  lead هم  می گویند .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

آشنایی با اصطلاحات خبری

لید (  سر خبر ) ، lead/lede / intro :

لید در روزنامه نگاری  عنوانی است  برای پاراگراف  اول خبر.  در انگلیسی  قدیم  واژه «  lead» در همین  رابطه  از  شهرت  بیشتری  برخوردار  بود  . آمریکایی  ها به آن  نوز  یا لید  ، فرانسوی ها « attaque / chapeau » انگلیسی ها به آن شروع  intro می گویند .  در  سبک هرم وارونه ، لید چکیده  مهم ترین بخش خبر است  . یک  جمله  یا  نهایتا  دو جمله  کوتاه  بین  25  تا 35  کلمه  . برخی  رسانه ها بین 12 تا 20  کلمه  را تائید می کنند و بر  ضرورت  کوتاه  بودن آن تاکید  دارند . لیدهای خبری  برمبنای « عناصر خبری » شکل می گیرند .

                                                                                              کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

                                                                                          **********

لید با هویت  تاخیری ، Delayed identification/  intro/ lead  :

این لید  زمانی  به کار گرفته می شود که فرد درون  خبر ، شخصا  از ارزش خبری ( شهرت )  بالایی  برخوردار  نیست  ، اما  به واسطه  جایگاهی  که دارد یا  کاری که انجام  داده  یا بیان  یک مطلب  مهم  خبر ساز  شده است. در چنین  شرایطی  شخصیت حقوقی  فرد در لید  به کار گرفته می شود و شخصیت  حقیقی  و شناسنامه ای وی در پاراگراف  بعد از لید  آورده می شود . 

کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

**********  

لید شگفت انگیز،  Surprise lead :

  این لید  با یک  موضوع  تعجب  بر انگیز و گاه  شگفت  آور آغاز  می شود که برای مخاطب  جالب توجه است . به مثالی از « سی ان ان » توجه  کنید ،   واشینگتن :  60  در صد  آمریکایی ها با جنگ  آمریکا  در عراق  مخالفند  ،  از  زمان نظر  سنجی  در مورد  این جنگ  در مارس  2003  زمان آغاز  حمله امریکا به عراق ، آنچه  براساس  نتایج  نظر سنجی  روز چهار شنبه  اعلام  شد ،  بیشترین  مخالف  را نشان  می دهد (  فرض  کنید این  خبر زمانی  منتشر شود که  ظاهرا"  جو عمومی حاکی از موافق  بودن مردم آمریکا  با این موضوع باشد).

کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

**********

لید با هویت پنهان ، Blind  indentification lead :

در این لید  اگر  شخص  مطرح  شده  در خبر  از عنصر  شهرت  برخودار نباشد ،  از به کار  بردن نام وی  در جمله  یا پاراگراف  لید خودداری می شود ،  به  طور مثال «  بانوی  80 ساله» به جای  نام وی  .  بدیهی  است در چنین  حالتی در پاراگراف  بعد از  لید نام وی  اعلام  خواهد شد .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

**********

لید مرده ، Buried lead :

به لیدی گفته می شود که نکته  قابل  توجهی  را بیان نمی کند ، در حالی که مهم ترین  نکته  در میانه  خبر از دید  خبرنگار  پنهان  مانده است .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

**********

لید  طنابی ، Clothesline :

لید طنابی  اصطلاحی  است  برای  لید هایی که به هر شش عنصر خبری ، « که ، کی؟ ، کجا ؟، چه ؟، چرا؟ ، چگونه ؟ »  پاسخ می دهد . در ایران به آن لید پر محتوا هم می گویند .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

**********

لید آشفته ، Clutter lead : 

به لیدی گفته می شود که فهم آن دشوار است و غیر استادانه  نوشته  شده  و شامل  موضوعات زیادی است .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

**********

لید تفسیری ، Comment intro / leads :

اخبار به طور معمول عینی گزارش می شوند ، اما در لید تفسیری خبرنگار به تفسیر رویداد و اظهار نظر می پردازد.

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

*********

لید متعارض ، Contrast lead:

لیدی است که فرد یا  موضوعی  را با فرد  یا موضوعی  دیگر مقایسه می کند یا متضاد  یک فرد یا موضوع  را در مقابل  یک فرد  یا موضوعات  دیگر  به نمایش  می گذارد به  عبارتی  به تنا قضات  و تضادها در خبر  اشاره  دارد . لید متعارض  گاهی  به لید « پس  زمینه »  نزدیک  می شود ، اگر چه ، این دو لید  با هم  یکی نیستند  . لید  پس  زمینه  ممکن است  متعارض نباشد و لید  متعارض  ممکن است  پس  زمینه  نداشته  باشد  و یک تناقض  همزمان را به نمایش بگذارد .  با  این لید  paradoxو  opposite lead هم می گویند .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

***********

لید خلاقانه ، Creative lead :

خبرنگار غیر از مواردی  که یک  سخت خبر می نویسد  یا وب  سایت  خود را به روز می کند  ، برای  نوشتن  لید خود رویکرد خلاقانه  تری  اتخاذ می کند . منظور  از لید  خلاقانه می تواند  لیدی  مشابه  بسیاری  از لید های نرم  ، تاخیری  متضاد ، بازی  با کلمات  و ... و همه لید های مربوط  به مطالب  فیچر باشد .

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

**********

لید اعلامی ، Declarative lead:

این لید  شروع  می شود با یک منبع  که موضوعی  یا چیزی شبیه  اطلاعیه ای را اعلام می کند . افعالی  شبیه  « اعلام کرد » ،  « گفت »  ،  « اظهار داشت » ، « خبرداد »  و...

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

**********

لید کور ،  Bilnd lead : 

این لید  نمونه اغراق آمیز تر لیدهای تاخیری است . نویسنده  با مخفی  نگه  داشتن بخش اصلی  اطلاعات  به صورت  عمدی  وآگاهانه ، خواننده را مشتاق  می سازد . آنگاه  با عبارت  بعدی او را ناگهان  وارد موضوع می کند.

کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی

**********

لید قیاسی ، Analogy lead:

این لید  درباره  رویدادی که می نویسید  و حوزه  درک مخاطب  ، مقایسه  انجام می دهد . این رویکرد زمانی جواب می دهد که بخواهیم موضوعی  دشوار  یا  خارجی را به زبان عامیانه شرح دهیم .

مثال : آمریکا با لشکرکشی  همزمان  به عراق  و افغانستان  و همچنین  تقویت  نیروهایش در پاکستان ، گرفتار  جنگی فرسایشی  در منطقه خارومیانه شده  است ، در این رابطه بوش  موقعیت فردی را پیدا کرده که می خواهد همزمان چند هندوانه را با یک دست بردارد . توجه کنید ، مثال هندوانه برای نزدیک کردن رویداد یا حوزه  درک مخاطب آورده شده است .

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری  ، احمد توکلی

**********

لید روایی – داستانی ،  Anecdotal lead :                

 لید روایی - داستانی  همانطور که از  اسمش پیداست  برای مخاطب  حکایتی را تعریف می کند  تا از  طریق  این حکایت  خواننده  را به درون خبر بکشاند . این داستان  ها  که اغلب خیلی  کوتاه  و روایی هستند ، بیشترین کاربرد را در اخبار  و گزارش های  فیچر ، بویژه « نرم خبر ها »  دارند و برای اخبار فوری - فوتی  ( سخت خبرها ) به کار  برده نمی شوند . اکثر اخباری  که به « سبک وال  استریت ژورنال wall street journal» تنظیم  می شوند ، شروعی  اینگونه  دارند.  اصطلاح narrative lead و storytelling هم  برای  آن  بکار  می رود.

  مثال :  مایکل  هادسپت نخستین  باردر سال  اول  دبیرستان و درسالن کافه تریای  مدرسه ، وقتی  یاد گرفت  که چطور از بازی کراپ ( نوعی قمار )  می توان پول جمع  کرد ، به قمار روی  آورد . وقتی  به کالج  رفت ، قمار را در کازینوهای مجاور رودخانه میزوری ادامه داد. باخت های  او  از دو  دلارهایی که  هر روز  برای نهار درمدرسه ازمادرش می گرفت تا و هزار دلار وام دانشجویی که یک  شبه  به یاد  داد ، افزایش یافت .

منبع: کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

**********

لید تاخیری ، Delayed – drop intro/lead:

کاربرد این لید  بیشتر در نرم خبرها ، مجلات و فیچر هاست  و به تعویق انداختن بیان نکته  اصلی  در مطلب  ،  روش  دشواری است و کاربرد آن  باید  با احتیاط صورت گیرد . کاربرد این لید  ، حس کنجکاوی خواننده را تحریک می کند اما اگر خواننده خسته  شود  و نخواهد  پایان  مطلب  را بداند ، این روش با شکست  مواجه  شده است . بهترین  زمان کاربرد آن ،  هنگامی است که رویدادی  غیر معمول  اتفاق  افتاده و خواننده  نیز  در تب و تاب  نگه داشته  می شود تا اینکه  سر انجام  راز  مساله  بر وی آشکارشود . به این  نوع لید  « لید تعلیقی » هم می گویند . در این لید  نویسنده  سعی می کند خواننده را برای در یافت اصل  موضوع  برای لحظاتی  در حالت تعلیق  قرار دهد.

منبع: کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

***********

لید توصیفی ، Descriptive lead :

اگر بخواهیم  تصویری ذهنی  با استفاده  از کلمات  بسازیم  از تیتر توصیفی استفاده  می کنیم  . البته  این روش  برای گزارش های  مبسوط  و نرم خبرها  خیلی موثر خواهد بود .

منبع: کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

**********

لید مخاطب ، Direct – address lead :

در این لید نویسنده  خبر  یا گزارش  با بکار  بردن لفظ « شما »مستقیما با مخاطب  ارتباط  برقرار می کند . این نوع لید  این فرصت  را برای  خبرنگار  به  وجود می آورد که با نشانه گرفتن  مستقیم  شخصیت  مخاطب  او را به مطالعه  متن ترغیب کند به این لید  you lead هم می گویند .

منبع: کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

**********

لید نقل  قول مستقیم ، Direct  quotation lead :

در این لید  از نقل  قول  مستقیم  استفاده می شود  و می تواند  ذهنیتی  فوری  از دیدگاه  شخصیتی  معروف  در باره  یک موضوع  مشخص  به مخاطب  بدهد  .

منبع: کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

**********

لید نمایشی ، Dramatic  lead:

 این لید  به لید تصویری  و توصیفی  نزدیک است  .  لید های  توصیفی  هم  اغلب  رویکرد  تجسمی دارند . 

منبع: کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

**********

لید انفجاری ، Explosive  lead :

خبرنگار  از لید انفجاری  زمانی  استفاده می کند  که رویداد  تحت پوشش  آنها  از خشونت  فاجعه و کشتار  حکایت  داشته باشد . خسارت های مالی  و انسانی  در حوادث  طبیعی ( مانند سیل  و زلزله )  و جنگ  بستری  مناسب  برای  استفاده از این لید است .

منبع: کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

**********

لید تعقیبی ، Follow  lead :

این لید  اشاره  به تداوم  یک  رویداد  یا خبر  دارد که قبلا  اتفاق  افتاده  و همچنان ادامه دارد .  لید تعقیبی  گذشته  خبر را به حال  گره می زند .

منبع: کتاب  واژه  های کلیدی  در روزنامه نگاری ،  احمد توکلی

آشنایی با اصطلاحات خبری

 

خبر خوان ،   NEWS RRADER :

خبرخوان نرم افزاری  است  که  صفحات  فید (  فید ها  اطلاعات  خام  وب  سایت ها  هستند  که معمولا  توسط  سیستم  های  مدیریت  محتوا  و با استفاده  از یکی  از استانداردهای  ایکس  ام ال  تولید  می شوند )  را در یافت  می کند و آنها  را در  یک  قالب  گرافیکی  - به  سلیقه  خواننده -  به وی  تحویل می دهد .  خبر خوان  ها  هر چیزی  را - از بریده  روزنامه ها گرفته  تا آخرین  اخبار  و ماجراهای  جاری  در  سایت های  خبری  و وبلاگ ها - می توانند  به روز رسانی  کنند .  نرم افزارهای  خبر خوان  را می  توان  به دو دسته آنلاین ، مثل   GOOGLE READER   و   آفلاین   FEED DEMON ، مثل      تقسیم  بندی کرد . البته سایت هایی را نیز می توان  خبر خوان های  عمومی  نامید .  سایت هایی چون  اخبار  گوگل  و یا هو  و نمونه فارسی  آنها  یعنی  اخبار  پارسیک  را می توان  مثال هایی  برای  این نوع  خبر  خوان ها  دانست . این سایت ها و سایت  هایی  نظیر آنها  از فید های منتشر  شده  توسط  سایت  های  دیگر  برای  نمایش  اخبار  خود  البته  با معیار هایی مشخص  ، استفاده می کنند . اصطلاحات   RSS AGGREGATOR  و    NEWS AGGREGATOR نیز  به همین  معنا  به کار  می روند.

منبع:  کتاب واژه های  کلیدی  در روزنامه نگاری  ، دکتر احمد توکلی

**********

خبر فوری - فوتی ، breaking news :

اخباری است  که اگر  بلافاصله  و در اولین فرصت ممکن  از سوی  رسانه منتشر  نشوند ، ارزش  خود را از دست  می دهند.  معمولا  به  « بریکینگ  نیوزها »   مشهورند و  به  نام هایی  مانند « گزارش  ویژه  » و  یا  « خبر  و اطلاعیه رسمی »  و یه  طور کل اخبار  و رویدادهایی که همزمان منتشر شده  یا در  حال  وقوع اند ، بویژه  در اخبار  رادیو و تلویزیونی .

 برخی  مواقع  حتی  باعث  قطع  جریان  معمول  خبر می شوند ؛ « به گزارشی که هم اکنون  به دستمان  رسید توجه  کنید »  یا  « تام جنسون  به طور  مستقیم  و زنده  آتش  سوزی  در محل  وال استریت  را برای شما  گزارش  می کند. »  

منبع:  کتاب  واژه های  کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

 **********

خبر محض ،  STRAGHT  NEWS :

خبر محض به آن  خبر معمولی  یا  خبر مستقیم و بدون تفسیر  هم  می گویند  . خبر  محض  گزارشی  است  که حول  یک رویداد مشخص  -  در زمان  و مکان  مشخص  -  بدون اعمال  نظر  خبرنگاران  شکل می گیرد و وظیفه آن انتقال جزئیات  - تاحد امکان - در چارچوب  محدودیت  های زمانی  و مکانی  است .  خبر محض  بخش  اعظم  تولید  تحریریه های مطبوعات و مطالب صفحه  اول روزنامه  ها را تشکیل  می دهد . خبرگزاری  های بزرگ  بین المللی  مانند آسوشیتدپرس    AP ، یو نایتد پرس،  اینترنشنال UPI ،   فرانس  پرس   AFP  و رویترز   REUTERS مدعی هستند  همه خبرهایی  که از  سوی  آنها  مخابره  می  شوند  ،  خبر  محض  هستند ،  از آنجا  که بخش  اصلی  مطالب  روزنامه ها  را خبرهای  محض  تشکیل  می دهند ، این نوع  خبرها  باید با سادگی  و وضوح تمام تهیه  شوند . پرهیز  از الفاظ  و حاشیه  روی  در تنظیم  این نوع  خبرها ، پایه  و اساس  کار  را تشکیل  می دهد.

منبع:کتاب واژه های  کلیدی در روزنامه نگاری  ، دکتر احمد توکلی

**********

خبرهای کوتاه ، Short news :

اخبار کوتاه از چند پاراگراف کوتاه ، بین دو یا سه پاراگراف تشکیل یافته اند . دارای لید و تیتر هستند و به دلیل کوتاهی حجم خبر ، تیترها نیز به تبع آن بسیار کوتاه است . خبرهای کوتاه از خلاصه خبرها مهم تر است . خبرهای کوتاه را می توان در یک مجموعه به چاپ رساند ، اما به دلیل داشتن تیتر اگرچه به صورت جداگانه نیز درج شوند قابل تشخیص اند و در لابلای ستون ها و خبرهای دیگر گم نمی شوند. در تنظیم خبرهای کوتاه به جزئیات خبر پرداخته نمی شود ، چرا که یا اهمیت چندانی ندارند یا اصولا جزئیات آن برای خوانندگان مطلوب نیست . مکان ، منبع و تاریخ در ابتدای خبرهای کوتاه ذکر می شود در حالی که در خلاصه خبر ذکر مکان و تاریخ ارسال خبر چندان ضرورت ندارد اما باید منبع را حفظ کرد.

منبع: کتاب روزنامه نگاری نوین نوشته نعیم بدیعی و حسین قندی

**********

خلاصه خبر  ،  news-in-brief:

خبرهایی است که از یک پاراگراف کوتاه تشکیل شده و تیتر ندارد، به همین دلیل به طور منفرد به چاپ نمی رسد ، بلکه به صورت مجموعه ای از خلاصه خبرها در جایگاه ویژه ای درج می شود . خلاصه خبرها چون تیتر ندارد در شروع پاراگراف به وسیله علامت مثل ستاره (*) یا نقطه سیاه از یکدیگر متمایز می شوند . خلاصه خبرها را معمولا به صورت دوستونی در روزنامه ها کار می کنند و مجموعا تحت عنوان « خلاصه اخبار » یا عناوینی چون : « خلاصه اخبار داخلی » ، « خلاصه اخبار خارجی » و ... قرار می گیرند، «خلاصه خبر» هر چند که مختصر است اما به عناصر خبری پاسخ می دهد یا بهتر بگوییم به مهمترین عناصر پاسخ می دهد و مانند « لید» ویژگی های آن را دارد.

منبع: کتاب روزنامه نگاری نوین نوشته نعیم بدیعی و حسین قتدی

آشنایی با اصطلاحات خبری

 

خبر ترکیبی ،  news mix:

به خبری اطلاق می شود که ساختار آن تلفیقی  از  سخت  خبر  و مطالب  فیچر  است  .  این ساختار می تواند خبری  نسبتا  بلند  متشکل از چند خبر کوتاه تر محلی ، منطقه ای ، ملی و یا بین المللی باشد .

کتاب : واژه های کلیدی در روزنامه مگاری ، دکتر احمد توکلی

**********

خبر آگهی :

  « خبر آگهی  »  یا «  خبر تبلیغاتی » خبری  است که جنبه  تبلیغاتی  داشته باشد  و نوعی  آگهی پنهان محسوب شود . برخی  رسانه ها  با به کارگیری  شگرد خبر آگهی ، در قالب  خبر  رسانی  اقدام به تبلیغات  به نفع  یا ضرر  فرد ، فکر ، نظر ، گروه و...  می کنند. این شگرد ، نوعی  تبلیغات غیر مستقیم محسوب می شود که در آن در  واقع مخاطب  نمی داند که در حال  در یافت  یک پیام  تبلیغاتی است . رسانه  با به  کار گیری ابزار خبر ، مطالبی  را به  مخاطب  منتقل  می کند که به مثابه خبر و اطلاعات خبری است ؛  در حالی که ممکن است در اصل  اینگونه نباشد . «دنیس  مک کوئیل»  ، معتقد  است : تبلیغات کوشش کم و بیش عمدی و سنجیده ای است که هدف نهایی آن نفوذ  بر عقاید  یا رفتار  افراد برای  تامین  مقاصد  از پیش  تعیین  شده است .»  با این  دستور  العمل ، برخی  رسانه ها با آگاهی  از این که  مخاطب  به کالای  رسانه ای آن ها به عنوان خبر  محض  اعتماد دارد ، اقدام  به تبلیغ  یعنی  انتشار  اطلاعاتی برای  نفوذ  بر  عقاید و رفتار  افراد به منظور  تامین  مقاصد  خود می کنند .

در واقع  رسانه در این  شگرد ، از  اعتبار  و تاثیر  خبر ،  برای  تبلیغ  استفاده می کند . بنابر این  در این شگرد، خبرنویس، نویسنده  پا را از محدوده  یک خبر عادی  با قید و بند  های مرسوم  آن فراتر  می گذارد  و با به کارگیری  علائم و نشانه های  خارج از چارچوب  معمول خبر ، اقدام   به تبلیغ  یا آگهی  درباره  موضوعی  خاص  می کند. این گونه  خبرها  معمولا هنگامی  شکل می گیرد که :

1-  انتشار اطلاعات مورد نظر  ، نیازمند صرف  هزینه و به کارگیری شیوه های  مستقیم  تبلیغ ( آگهی ) است . ( برپایی  نمایشگاه  خصوصی یک  نقاش  ناشناس )

2-انتقال اطلاعات مورد نظر  به مخاطب  و تاثیر گذاری آن ، نیازمند صرف زمان  زیاد  در شرایط  عادی  است .  ( مواضع  یک حزب  در انتخابات )

3- اطلاعات مورد نظر متضمن  منافع  غیر معمول برای فرد ، گروه یا جامعه ای خاص  باشد. ( اعلام عضو گیری  یک شرکت  یا ستاد )

به همین  لحاظ  برخی  رسانه ها  سعی  می کنند اینگونه اطلاعات را که  برای  انتشار  با موانع  و محدودیت  های زمانی و مادی  روبه رو  هستند ،  در  قالب  خبر انتشار دهند . هر چند ممکن  است انتشار اینگونه  خبرها  عمدا" یا  سهوا" صورت گیرد ، در مواردی  در  پس  تهیه و انتشار اینگونه  خبرها  نوعی  تبانی ، جانبداری و زدو بندهای پنهان وجود دارد که به طور  طبیعی  اهداف خاصی را دنبال می کند.

با این حال همیشه ،همه  خبرهای  تبلیغاتی منفی نیستند . خبرهای تبلیغاتی  یا خبر آگهی ها در مواردی  ضروری نیز به نظر  می رسند.  خبر آگهی  ها هنگامی که جنبه آموزشی همگانی و ترویج  مطالب  مورد نیاز  جامعه  از جمله مسائل اخلاقی ، علمی و موضوعات  مورد نیاز مخاطب  را داشته  باشد ،  امری مشروع به حساب  می آید . این خبرها به منظور  راهنمایی کردن و اطلاع  دادن نیز مورد استفاده  قرار می گیرند.

 براین اساس ، خبر آگهی ها را به  دو دسته مثبت و منفی  می توان دسته بندی  کرد که در دسته اول منافع  همگانی  مد نظر  است و در دسته  دوم  مصالح و منافع  فردی و گروهی  هدف اصلی  است .

منبع  :  کتاب شگردهای خبرنویسی ، حسن قربانی

**********

خبر چین ،  whistle- blower:

 برخی  مواقع  روزنامه ها ، برای به دست  آوردن  اخباری که احیانا"  دستیابی  به آن  خطر ناک  یا مستلزم  داشتن  موقعیت  های  استثنایی  است، از خبر  چین  استخدام  می کنند ،  خبر چین ها  موظفند  در مقابل  در یافت  مبلغی ، در زمینه  مورد نظر  و در  خواست  خبرنگار  به وی  اطلاعات  بدهند.

منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی

آشنایی با اصطلاحات خبری

تیتر، Headline : تیتر جمله ای است که در موجزترین شکل ممکن قصد دارد پیامی مرتبط با متن را به مخاطب منتقل کند و با حروف در شت تر از متن در بالای متن قرار می گیرد . موجز نویسی در تیتر در شرایطی که انتقال مفهوم مورد نظر با به کارگیری واژه های کم تر ممکن نیست، منجر به تجزیه آن به رو تیتر و زیرتیتر می شود. اصطلاح تیتر که در ایران به جای هدلاین مرسوم است از زبان فرانسه گرفته شده است . کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی فضای اشغالی توسط تیتر ، Head line count : به حجم و فضایی از صفحه نشریه گفته می شود که تیتر - بنا به فونت و اندازه ای که دارد – به خود اختصاص می دهد . کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی ********* تیتر زن ( تیتر نویس )، Head line writer : کسی است که مهارت لازم برای نوشتن و انتخاب یک تیتر دvست و اصولی و جذاب را دارد. در برخی رسانه ها بویژه در غرب افرادی با همین تخصص استخدام می شوند . کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی ********* تیتر اول روزنامه ، banner : عنوان درشت صفحه اول روزنامه را می گویند که به تیتر اول معروف است اصطلاح Hammer head هم برای تیتر درشت و اصلی صفحه اول بکار می رود. منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی ********* تیتر اصلی در صفحات غیر از صفحه اول ،BINDER : در صفحات داخلی روزنامه (به جز صفحه اول) تیتری که اغلب در بالای صفحه و درشت تر از بقیه تیتر ها نگارش می شود، به این نام شهرت دارد. هم ردیف تیتر اول روزنامه در صفحه اول که به آن banner می گوییم . منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی ********** تیتر مبتنی برنقل قول ، Quotation headline : به تیتری گفته می شود که بر مبنای یک جمله نقل قولی نگارش شده است . رئیس مجلس : نمایندگان براحقاق حقوق خود در بخش نظارتی تاکید دارند . منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی ********* تیتر سه وجهی ، Tripod headline style: تیترهایی هستند که سه بخش دارند. بخش اول یک کلمه یا عبارت است که با قلم ضخیم و اغلب با حروف سیاه کار می شود. سپس دو خط زیر هم در کنار تیتر آورده می شود. این دسته از تیترها بیشتر در گزارش ها کاربرد دارند چون بسیاری از ویراستاران متن و صفحه آرایان اعتقاد دارند که ظاهرا این تیترها در خبر، رسا نیست. در تیترنویسی عکس این روش هم عمل می شود که به آن WICKET HEAD می گویند. یعنی ابتدا دو خط تیتر نازک می آید در پایان تیتر فصلی به صورت سیاه ( بولد ) آورده می شود . کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، احمد توکلی ********* دو تیتری : دو تیتری‌ها معمولاً از خبرهای چند موضوعی یا خبرهای تلفیقی و گاه یک موضوعی، نوشته می‌شوند و دو تیتر جداگانه‌ای هستند که در عین حال پیوندهایی نیز با یکدیگر دارند. این پیوند کمتر ظاهری است و بیشتر در معنا وجود دارد، به همین دلیل در ابتدا گسیختگی‌هایی بین تیترها به چشم می‌خورد که خود در عین حال سبب کنجکاوی خواننده نیز می‌شود. هر دو تیتر می تواند از لید(لید تشریحی- چند خبری) نوشته شود و یا یک تیتر از لید و تیتر دوم از قسمت بعدی خبر باشد. چون دو تیتری‌ها از خبرهای چند موضوعی یا خبرهای تلفیقی نوشته می‌شوند، تیترها می‌توانند از قسمت‌های مختلف خبر هم نوشته شوند. از نظر شکل، تیتر اول را باید بدون ختم به فعل نوشت و تیتر دوم را باید با فعل خاتمه داد. هر چند که در برخی مواقع به ضرورت زیبایی هر دو تیتر را نیز می‌توان با فعل خاتمه داد. فعل پایانی تیتر دوم به تیتر تحکم بیشتری می‌دهد و آن را از نظر معنا، روشن‌تر و واضح‌تر می‌سازد.» ** در ایران روزنامه ابرار نخستین روزنامه ایرانی است که از این شیوه تیترنویسی بهره گرفته است منبع : کتاب روزنامه نگاری نوین ، نعیم بدیعی ********* تیتر کنار چین ، Sidesaddle head line style: این تیترها برعکس تیترهای معمول که در بالای خبر قرار دارند در کنار خبر گذاشته می شوند . منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی ********* تیتر دو بخشی ، Slammer / slammer headline style : در تیترهای دو بخشی، بخشی از تیتر با حروف سیاه و بخش دیگر با حروف نازک تر نوشته می شود . منبع: کتاب واژه های کلیدی در روزنامه نگاری ، دکتر احمد توکلی ********* تیتر استنباطی ، inferential head line : این تیترمحصول موقعیتی است که خبرنگار خود را ناگریز ازبرداشت کلی ترازپیام می بیند. به عبارتی تیتراستنباطی به تیتری گفته می شود، که کلمات ومفاهیم در آن برمحتوای پیام تأکید دارد، گاهی مواقع یک جمله نقل قولی نمی تواند به خوبی رساننده پیام باشد و خبرنگارمجبور می شود از فحوای پیام به یک جمله استنباطی دست یازد . ******* میان تیتر، subhead: جملات کوتاه واغلب بدون فعلی هستند که کمی بزرگ ترازحروف متن انتخاب می شوند ( حداقل 2 و حداکثر4 یا 5 کلمه ) با هدف : 1- تفکیک مطالب طولانی به منظورنکهآنکه آنکه مخاطب از نظرروانی طولانی بودن مطلب را احساس نکند . 2- طبقه بندی محورهای پیام برای آن دسته از مخاطبانی که صرفاٌ موضوع خاصی را در پیام جست و جومی کنند. 3- کمک به زیبایی صفحه و گریز از یک نواختی ********** تیتر چکشی ، Hammer headline : مهم ترین مشخصه این تیترها کوتاه بودن آنها ست، تیترهای کوتاه، ضربتی و چشمگیرکه به تیتر چکشی معروفند سعی دارند خواننده را در کمترین زمان ممکن، متوجه خود کنند. تیترهای چکشی اغلب با زیر تیترهمراهند، چرا که زیر تیتر باید ابهامی که در اغلب این تیترها وجود دارد را برطرف کند، نکته دیگری که باید درباره این تیترها دانست این است که بیشتر برای مطالب فیچر به کار می روند .

آغاز اسکن هفته نامه " پیک سبز" در اداره آرشیو جراید و مرکز اسناد روزنامه ایران

روزنامه اصناف دهم مردادماه سال 1332

بازدید رئیس سازمان امور مالیاتی (اقای تقوی نژاد) از موسسه ایران

مهارت های اخلاقی خبرنگار

اگرچه در همه عرصه ها و مشاغل"اخلاق"به عنوان عنصر مهم فرهنگ هر جامعه، از ارکان اصلی فعالیت های حرفه ای است، اما این مهم در عرصه خبر نگاری دو چندان می شود؛ چراکه خبرنگاروظیفه اطلاع رسانی را در جامعه برعهده دارد. فعالیت حرفه ای او با افکار عمومی ارتباط مستقیم دارد؛ کمترین بداخلاقی وی در فعالیت رسانه اییا پایبند نبودن به اخلاق عمومی، موجب خدشه دار شدن افکار عمومی خواهد شد. ویژگی های مهم اخلاقی که برای یک خبرنگارضروری است عبارتند از:
 

مهارت های اخلاقی خبرنگار

 

1-   صداقت و راستگویی:

 خبرنگار که وظیفه اطلاع رسانی به مردم را به عهده دارد، در حقیقت نماینده مخاطبان در صحنه رویدادهای جامعه است. او باید با مردم صادق و راستگو باشد و هر رویدادی را آن طور که هست، ببیند و بکوشد آن را همان طور بیان کند. خبرنگار و رسانه ای که با مردم صادق باشد، مردم او را باور خواهند کرد و حرف و سخن آن رسانه برای مخاطبش حجت خواهد شد؛ چیزی که آرزوی رسانه هاست. همچنین رسانه بی اعتبار به مرور زمان مخاطبان خود را از دست می دهد.

2-  شجاعت:

 شجاعت از صفاتی است که معمولا برای یک خبرنگار موفق برشمرده می شود.  کسی که از صاحبان قدرت و ثروت هراس داشته باشد هرگز نمی تواند خبرنگار خوبی باشد. خبرنگار شجاع برای اطلاع رسانی و انعکاس مشکلات و واقعیت های جامعه از کسی ترس و بیم ندارد. کنجکاوی هم از دیگر ویژگی های لازم برای خبرنگار است به گونه ای که اگر ذهن فرد، پرسشگر و کنجکاو نباشد یا به دنبال چراها و چگونه ها نگردد، او هرگز قابلیت خبرنگار شدن را ندارد. خبرنگار وقتی با مقامات، شرکت ‌ها ‏و مسئولان سر و کار دارد باید نسبت به گفته ‌های آنان ‏درجه بالایی از شک و تردید داشته باشد. او باید به شک‌های خود اعتماد ‌کند و از طرح پرسش‌های مختلف نهراسد.منابع اغلب ‏دوست دارند اطلاعاتی بدهند که به نفع خودشان ‏باشد. در عین حال خبرنگار باید مراقب باشد که این شک و تردید ‏تبدیل به بدگمانی نشود.‏

 3-   رفتار و روابط اجتماعی مناسب:

 خبرنگار لازم است از صفات صمیمیت، متانت، صبوری، حسن نیت، مسئولیت پذیری و از همه بالاتر رازداری و معتمد بودن برخوردار باشد.او باید در برابر اعمالش مسئول و پاسخگو باشد. همچنین خبرنگار باید ظاهری آراسته، مرتب و رفتاری توام با ادب و نزاکت داشته باشد. مجموعه این ویژگی ها به او کمک می کند تا بتواند برای سهولت کار ارتباط خوبی با حوزه های فعالیت خود برقرار کند.

خبرنگار باید با احترام گذاشتن به استقلال و حاکمیت ملی، نظم و امنیت عمومی و منافع ملی، از اصول و شرافت حرفه ای خویش تبعیت کند و همچنین به اصول دینی و اعتقادات مذهبی، آداب و سنن قومی و ملی، اخلاق حسنه و عفت عمومی احترام گذارد.

 4-   وظیفه شناسی، رعایت انصاف و بی طرفی:

 خبرنگار باید تلاش کند که با رعایت انصاف در تهیه خبر، از طرفی جانبداری نکند. اگر خبرنگار یا رسانه ای در اخبار خود به نوعی بی طرفی را نقض کند، اعتماد مخاطبان از او سلب می شود.  خبر‌نگار لازم است صرف نظر از تعلق سیاسی، مذهبی و حتی تعلق اقتصادی رسانه‌ای که در آن کار می‌کند، در کار حرفه‌ای خود تا آنجا که می‌تواند مستقل باشدو حداقل حمایتش از یک جریان یا فرد نباید به قیمت کتمان حقیقت باشد. انتقال دقیق اسناد و گفته‌ها و تصویرها از ویژگی‌های خبرنگار حرفه‌ای است.

خبرنگار باید نظرات شخصی و تعصب را کنار گذارد و به وظیفه خود درقبال جامعه عمل کند. رسالت خبرنگار،آگاه کردن جامعه است، نه آن که مردم را به حمایت ازشخص یا گروهی خاص تشویق کند. خبرنگار وظیفه شناس تلاش می کنداز همه افراد و یاطرف های مرتبط با یک موضوع، اطلاعات درست و کامل ارائه دهد، به منافع عمومی بیندیشد و قضاوت و تصمیم گیری را به مخاطبان اجازه واگذار کند.

5-   رعایت حریم خصوصی

احترام به حیثیت شخصی و حریم خصوصی افراد، خودداری از توهین، تهمت و افترا به اشخاص و تلاش در حفظ سلامت و آرامش روانی جامعه از وظایف خبرنگاران است.اخلاق حرفه‌ای حکم می‌کند که حریم خصوصی افراد حفظ شود. هر فرد حق دارد شأن زندگی خصوصی و خانوادگی، خانه، سلامت و روابط خود با دیگران را حفظ کند. هر خبرنگاری اگر بدون رضایت فردی، به حریم زندگی خصوصی او تجاوز کند، بر اساس قانون باید پاسخگو باشد.

6-   حفظ منابع اطلاعات

از دیگر وظایف اخلاقی روزنامه‌نگار، حفظ منابع اطلاعات محرمانه است . خبرنگاران از لحاظ اخلاقی، باید منابع محرمانه اطلاعات خود را فاش نکنند.خبرنگار موظف است اسرار حرفه ای خود را حفظ کند و از افشای اطلاعات و اخباری که بطور  محرمانه به دست می آورد جز مواردی که با حکم دادگاه مشخص می شود، خودداری کند.

7-  امانتداری

خبرنگار حرفه‌ای با رعایت اصل امانتداری،اطلاعات شخصی افراد را بدون رضایت ایشان در رسانه ها منتشر نمی کند و همچنین این اطلاعات را بدون اجازه در اختیار فرد دیگر قرار نمی دهد.

امانتداری در جنبه های دیگر کاری خبرنگار نیز لازم است رعایت شود مثلا خبرنگاران در صورت استفاده از اخبار دیگر رسانه ها در مطالب خبری خود باید امانتدار بوده و مطلب را به نقل از همان رسانه ها ذکر کنند. در واقع خبرنگار حرفه‌ای متن دیگران را به نام خود منتشر نمی کند و به عبارت دیگر دست به سرقت ادبی نمی زند.

8-   استقامت و پشتکار:

به دست آوردن اخبار و اطلاعات، اغلب دشواری های خاص خود را دارد و یک خبرنگار، سختی دوندگی های مستمر برای کسب خبر، پشت درهای بسته ماندن و رنج و مشقت مخالفت های پنهان و آشکار منابع خبری را به جان می خرد و به سادگی تسلیم نمی شود.

در جمع بندی این مبحث باید گفت گاه رعایت نکردن مهارت های حرفه ای و اخلاقی، سبب می شود که مردم نتوانند به خبرهای ما اعتماد کنند. برخی از این عوامل عبارت است از: صداقت نداشتن در فرآیند انتشار خبر، تناقض گویی، مبالغه و اغراق در فرآیند انتشار خبر، تحریف خبر، سانسور خبر، موثّق نبودن خبر، عینی و واقعی نبودن خبر، بی طرف نبودن در انتشار اخبار و جذابیت نداشتن نوع خبرنویسی.

 

رورنامه نگار کیست؟

 رورنامه نگار کیست؟


آدم های زیادی در گوشه و کنار دنیا هستند که گاه وبی گاه مطلبی می نویسند، چند تکه ی خبر از این طرف و آن طرف می فرستند و خودشان را روزنامه نگار می خوانند. آیا واقعاً اینها روزنامه نگارند؟ اگر اینها روزنامه نگارند، چگونه می توان آنها را از افراد حرفه ای که به طور منظّم برای روزنامه ها و مجله ها و ارگانهای داخلی کار می کنند، جدا کرد؟ حال بگذریم از آن عده ای که برای رادیو و تلویزیون مطلبِ خبر تهیه می کنند. پس واقعاً چه چیز، یک روزنامه نگار را می سازد؟

 روزنامه نگار حرفه ای را به راحتی می توان شناخت . او در استخدام یک روزنامه است، برای روزنامه اش گزارش تهیه می کند یا ممکن است مقاله یا سرمقاله بنویسد یا به تصحیح مطالب بپردازد . یک روزنامه نگار حرفه ای با نام های مختلفی شناخته می شود: گزارشگر، مقاله نویس، خبرنگار ویژه مسئول تنظیم اخبار، معاون سردبیر، مسئول بخش ورزش، مسئول اخبار شهری،مسئول بخش تجاری، دبیرِ اخبار عمومی و سردبیر . دامنه کارهایی که او انجام می دهد، به وسعت دنیای پیرامون اوست . او درمورد هر چیزی که جنبه خبری داشته باشد، گزارش تهیه می کند؛ خواه در مورد هرچیزی که جنبة خبری داشته باشد، گزارش تهیه می کند؛ خواه در مورد جرم و جنایت، نظم و قانون، برنامه های سیاسی، دادگاه ها؛ قوة مجریه و قوة مقننه باشد، و خو اه دربارة مردم،مُد، هنر، موسیقی، نمایش، ادبیات و غیره.  کار روزنامه نگار بیش از اینهاست . او نوشته های دیگران را تصحیح می کند، اخبار را تفسیر و انتقاد و جمع بندی می کند.

قبل از هر چیز، روزنامه نگاری، برای کسی که آموزش های لازم و تخصصی را در زمینه کار پیچیده انتشار یک روزنامه دیده است، یک شغل محسوب می شود، و این در مورد آماتورها مطرح نیست . روزگاری بود که می گفتند روزنامه نگار به طور مادرزاد روزنامه نگار است و چنین نیست که یک نفر را به مدرسه روزنامه نگاری بفرستند و او در پایان روزنامه نگار شود . مهاتماگاندی هیچ گاه قدم به مدرسة روزنامه نگاری نگذاشت . اما در آن روزگار، وضع فرق می کرد. هر کسی با مقداری ذوق و قریحه تبلیغی می توانست خودش را روزنامه نگار معرفی کند، یک ماشین چاپ بخرد یا کرایه کند و روزنامه ای را بیرون آورد . اما امروزه وضع کاملاً فرق می کند و کار پیچیده تر شده است . بی شک، حتی همان افرادی که مادرزادی روزنامه نگار هستند اگر دوره های تخصصی روزنامه نگاری را طی کنند، خیلی بهتر از دیگران خواهند بود.

 درهندوستان، اولین مرکز آموزش روزنامه نگاری، در دانشکده هنر دانشگاه ملّی مدرس در سال 1920 تأسیس شد. موضوعات درسی عبارت بود از: تاریخ روزنامه نگاری، قانون های مطبوعات، سرمقاله نویسی و مدیریت روزنامه.

 صادقانه باید بگوییم که برای روزنامه نگار خوب بودن، دیدنِ آموزش های تخصصی کافی و صحیح، اهمیت به سزایی دارد . اما این هشدار را هم می دهیم که هر کسی که مدرک روزنامه نگاری می گیرد، لزوماً روزنامه نگار نیست.

 حال به سؤال بعدی می رسیم: چه چیز یک روزنامه نگار را می سازد؟ برای این سؤال، به تعداد رهبران و بزرگان روزنامه نگاری، پاسخ وجود دارد . جیمز رستون از نیویورک تایمز « سرحالی و زنده دلی » را اصل می داند . پل میلر از گروه روزنامه های گانت در آمریکا، « زرنگی و حیله گری » را مهم می داند. و هربرت بروکر، یکی از سردبیران معروف، « روکردن حقیقت و مو از ماست کشیدن » را ویژگی اصلی روزنامه نگار می داند.

البته، یک روزنامه نگار باید پِرانرژی باشد و باید بتواند حقیقت ر ا بیرون بکشد، و حتی اگر لازم باشد از فریبکاری استفاده کند، اما اینها همه پاسخ هایی جزئی هستند . روزنامه نگار شدن، احتیاج به خیلی چیزهای دیگر غیر از انرژی یا علاقه به کار دارد . با وجود این، سخنان آقای رستون در مدرسة روزنامه نگاری کلمبیا اهمیت زیادی دارد : » من طرفدار پر،پرپاقرصِ تربیت و آموزشِ تخصصی روزنامه نگاران هستم . در عین حال، ما در بین روزنامه نگاران نیویورک تایمز افرادی را داریم که چندین مدرک دانشگاهی دارند و افرادی هم هستند که تحصیلات عالیه را بنا به دلایلی به پایان نرسانده اند ... اما هر دو گروه، خوب کار می کنند. وقتی پرونده این آدم ها یعنی سرحالی، انگیزه، زنده دلی  را دارند، حال شما هر نامی که دوست دارید، به آن بدهید  . بنابراین، به نظر من کامل ترین و بهترین آموزش ها در امور تخصصی نمی توانند یک روزنامه نگار برجسته بسازند، مگر اینکه ویژگی اصلی، یعنی سرحالی و زنده دلی نیز همراه تخصص باشد.

اس. ساداناند، سردبیرِ فری پرس ژورنال ( Free Press Journal ) نیز حرف آقای رستون را تأیید می کند و نمونه آن را تی.ساداناند می داند که هرگز به دانشگاه نرفت، اما تمامی کسانی که او را می شناختند، اذعان داشتند که روزنامه نگار بزرگی است. او مردی بود کاملاً سرحال، سرزنده و با انگیزه . یعنی همه آن ویژگی هایی را که آقای رستون می گفت، داشت. در واقع، او آنچه را که در ساداناند بود، در دیگران جست وجو می کرد. نکته مهم در مورد چنین آدم هایی این است که گرچه مدرک دانشگاهی ندارند، اما نیرو و علاقه کافی به کارشان دارند و در صورت لزوم، آموزش های مورد نیاز را برای روزنامه نگار خوب و موفق بودن می پذیرند. در ایامِ گذشته، هر کسی که انگیزه لازم را در خود می دید، به شغل روزنامه نگاری می پرداخت و همزمان با کارش، آموزش هم می دید. آنها عمدتاً مردانی خود آموخته بودند . اما امروز، با رقابتی که بر سر کسب شغل های مهم وجود دارد، عاقل آن است که قبل از گرفتن پست، آموز شهای لازم را ببیند.

ماهیت آموز ش های لازم برای روزنامه نگار شدن

 برای آغاز کار، دانشجوی روزنامه نگاری باید از نظر معلومات هنری، علمی یا تجاری نمره خوبی بگیرد . با این حساب، احتمالاً چنین فردی می تواند با رعایت قواعد دستورزبان، مطلب بنویسد و با ساخت جمله نیز آشناست . همچنین بهتر است دانشجویی که در یک محیط غیرانگلیسی فارغ التحصیل شده است، درس های تخصصی انگلیسی را بگذراند تا بیشترین بهره را از مطالعات مربوط به روزنامه نگاری به زبان انگلیسی ببرد . این بدان معنی نیست که دانشجوی ناآشنا به انگلیسی نمی تواند از درس های روزنامه نگاری بهره ببرد. اما برای کار کردن در یک روزنامه خوب و معتبر (در هند) روزنامه نگار باید با زبان انگلیسی آشنا باشد. دقت، امانت و حساسیت نسبت به اخبار، سرمایه های اصلی اند. وقتی که به زبان مادری درس های روزنامه نگاری وجود ندارد، آنگاه روزنامه نگار مشتاق تنها یک راه در پیش روی خود دارد: حضور در کلاس های زبان انگلیسی.

آنچه که مهم و اساسی است، این است که روزنامه نگار باید بتواند مطالبش را به راحتی به زبانی بنویسد که با آن می خواهد خوانندگانش را مورد خطاب قراردهد . روزنامه نگار با واقعیت ها سروکار دارد، اما واقعیت ها در قالب لغت ها بیان می شوند، حال به هر زبان و لهجه ای که باشد . روزنامه نگاری که به زبان تسلّط نداشته باشد، نمی تواند امیدی به تأثیرگذاری بر خوانندگانش داشته باشد . این نکته، اهمیت تسلط بر چند زبان را نشان می دهد. هر چه فرد زبا ن های بیشتری بلد باشد، شانس بیشتری برای پیدا کردن شغل دارد، خصوصاً اکنون که دولت ها با هم بر سرانجام کارهایشان به زبان های بومی و منطقه ای به رقابت پرداخته اند. حتی در دهه های 1930 و 1940 و 1950 ، در هندوستان، گزارشگرانی که صرفاً با زبان هندی، اردو، گجراتی و ماراتانی آشنایی داشتند و آن را می فهمیدند، بر دیگران ارجحیت داشتند . چیزی که در گذشته این همه ارزش داشته، مطمئناً امروزه با ارزش تر هم شده است . این ر ا نیز باید افزود که روزنامه نگاری که با زبا ن های خارجی دیگری مثل فرانسوی، آلمانی، روسی یا عربی آشنا باشد، مطمئناً برای گرفتن شغل های خارج از کشور، از کسی که فقط یک زبان انگلیسی بداند، شانس بیشتری دارد .

آیا روزنامه نگاری یک شغل است، حرفه است، صنعت است یا تجارت؟ جالب است بگوییم که روزنامه نگاری یک حرفه است، مثل حقوق یا طب یا مهندسی . اما در عین حال، صنعتی است که باید آموخته شود . و وای بر روزنامه نگار ناشری که از اصول مدیریت بازرگانی خبر نداشته باشد ! ساداناند روزنامه نگار بزرگی بود، اما تاجر خوبی نبود و آخر کار هم شکست سختی خورد. مطمئناً اگر مدیر بازرگانی خوبی می بود، در روزنامه نگاری هم وضع بسیار بهتری می داشت. روزنامه نگاریِ موفق، لزوماً روزنامه نگاری خوب نیست، اما روزنامه نگاری خوب باید روزنامه نگاری موفق هم باشد. اولین هدف روزنامه نگار، ایجاد ارتباط است و روزنامه ای که فروش نرود، به اولین هدف خود دست نمی یابد. بنابراین، گفتن این جمله که « روزنامه نگاری، یک حرفه رفیع و بلند مرتبه است، نه یک صنعت یا تجارت » کمی مغرورانه است و باید از آن حذر کرد.

نوشته خوب، هم سرمایه مطلوب و ارزشمندی است، و هم خوب به فرو ش می رسد. و مسئول تنظیم اخباری که صفحات نشریه را خوب تنظیم کند باید هم وزنش طلا به پای او ریخت . گفتن اینکه صفحه آرایی، یک حرفه است و نه یک هنر، برداشت غلطی است . بی شک روزنامه نگاری یک حرفه است، اما روزنامه نگاری که خودش را به حرفه اش محدود کند، به احتمال زیاد خواهد فهمید که استعدادش چندان رشک برانگیز نیست : دانشی است بی مشتری. تاریخ روزنامه نگاری پر است از سرگذشت مردانی که غرورشان به آنها اجازه نمی داد که خود را دلال و تجارت پیشه بدانند.

برگرفته از کتاب روزنامه نگاری حرفه ای؛ روزنامه نگار کیست؟ تالیف ام می کاماث(نویسنده هندی) ترجمه قاسم طللوع

مجموعه مقالات مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها، چاپ چهارم 1387ص6

سبک هرم وارونه

خبرنگار باید پس از مراحل تشخیص رویداد به عنوان خبر و گردآوری عناصر خبری، خبر را با سبکی مناسب و جذاب برای ارائه به مخاطب بنویسد. "سبک خبر" روشی است که خبرنگار برای نوشتن خبر خود انتخاب می کند و تلاش می کند تا به بهترین شکل مطالب خود را به مخاطب انتقال دهد. اگر خبرنگار در انتخاب سبک و شیوه نگارش خبر دقت لازم را نداشته باشد زحماتی که برای گردآوری و تهیه مطالب کشیده است، هدر می رود.
ارزش های خبری، موضوع و نوع خبر، مخاطبان، بخش های خبری، نوع رسانه ها و دفعات انتشار، از عوامل موثر در انتخاب سبک های خبری هستند.
اهداف اصلی سبک های خبری عبارتند از: تاثیرگذاری، تسخیر ذهن مخاطبان و جلب توجه آن ها، کمک به مخاطبان برای فهم راحت تر و سریع تر، تسریع در انتقال اطلاعات و تشویق و ترغیب مخاطبان به پیگیری اخبار.
 


 

 

انواع سبک های خبری

در رسانه های جمعی سبک های خبری مختلفی به کار گرفته می شوند. اما  به طور معمول  در نگارش اخبار سبک هایی مانند هرم وارونه ، سبک تاریخی ، سبک تاریخی با لید ، سبک بازگشت به عقب و سبک بلوکی مورد استفاده قرار می گیرند.

ما در مبحث سبک های خبری عمده ترین سبک های مورد استفاده در رسانه های خبری را مورد بررسی قرار می دهیم.

                          

  سبک هرم وارونه (Pyramid style Inverted)

 کارآمد ترین و رایج ترین سبک تنظیم خبر، سبک "هرم وارونه" نام دارد. در این سبک، قاعده هرم یعنی شروع خبر حاوی مهم ترین و جذاب ترین بخش خبر و نوک آن یا بخش انتهایی، حاوی کم اهمیت ترین بخش های رویداد است.

 در واقع درسبک هرم وارونه، پاراگراف اول یا "لید"، اصلی ترین بخش مطلب یا جان کلام را به طور مختصر و مفید در خود جا می دهد. سپس بدنه خبر و سایر بندها به ترتیب اهمیت قرار می گیرند. این توالی و چیدن مطالب یا طبقه بندی مضامین، در عین حفظ رابطه ی منطقی میان اجزای خبر، باید از مهم ترین و اصلی ترین اجزای اطلاعات به طرف کم اهمیت ترین بخش های مطلب صورت پذیرد.

در گذشته گفته می شد که بخش انتهایی خبری که با سبک هرم وارونه تنظیم می شود  به پیشینه و سابقه خبر اختصاص دارد که در این قسمت، اطلاعات مربوط به زمینه های قبلی رویداد در اختیار مخاطب قرار می گیرد. اما در روش های نوین خبر نویسی سابقه یکی از اجرای مهم خبر محسوب می شود که به تناسب موضوع و به تشخیص خبرنگار در هر قسمت از خبر می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
                                                                                                                   

 

مزایای سبک هرم وارونه: - در لید یا بند اول خبر چکیده ی مهم ترین بخش مطالب ارائه می شود و از نظر خواننده زمان کمتری برای دریافت مهم ترین مطلب لازم است.

- جذاب بودن سبک هرم وارونه برای مخاطب به علت پیروی از شیوه طبیعی مردم در خبردهی و نقل وقایع .

- مشخص شدن سریع تکلیف خواننده با خواندن متن؛ خواننده به محض خواندن پاراگراف نخست، اگر مایل به خواندن بقیه خبر باشد، ادامه خواهد داد و به این ترتیب وقت او تلف نخواهد شد.

- حس کنجکاوی خواننده را از جنبه نیاز خبری فورا ارضا می کند.

- خواننده را به خواندن خبر ترغیب می کند.

- با توجه به اینکه اصل مطلب در پاراگراف اول خبر یا لید می آید، تیترنویسی هم آسان می شود.

-  کوتاه کردن خبر بسادگی انجام می شود. با توجه به اینکه خبر بر پایه ارزش ها تنظیم می شود، در صورت لزوم کوتاه کردن خبر، حذف بندهای پایانی که حاوی مطالب کم اهمیت تر هستند، امکان پذیر است.

 صفحه آرایان هم از مطالبی که با سبک هرم وارونه تنظیم شوند، بیشتر استقبال می کنند زیرا این سبک خبری بسادگی قابل کوتاه شدن است.

 کاربرد سبک هر م وارونه:  روزنامه نگاران از سبک هرم وارونه برای تنظیم خبرهای مربوط به سمینارها، سخنرانی ها و اخبار روزمره بهره می گیرند.

گفته می شود که تلگراف بیشترین تأثیر را بر شکل گیری و تکوین سبک هرم وارونه گذاشته است. پس از اختراع تلگراف، خبرنگاران و به ویژه روزنامه نگاران آمریکایی  در زمان جنگ داخلی آمریکا  هنگام مخابره خبر از ترس احتمال قطع ارتباط تلگرافی، ابتدا اصل مطلب را مخابره می کردند  وسپس اگر ارتباط  قطع نمی شد، سایر جزئیات را نیز می فرستادند.

معایب سبک هرم وارونه:

سبک هرم وارونه با وجود مزایای آشکار، معایبی نیز دارد.  - قدرت مانوری که این سبک از نظر جابه جایی عناصر خبری به خبرنگار می دهد، دست او را در اعمال نظر و سلیقه در اولویت بندی بخش های مختلف خبر باز می گذارد. - با توجه به اینکه خواننده اصل مطلب را در بند نخستین خبر خوانده است، ممکن است از مطالعه بقیه خبر منصرف شود.  

- در صورت کوتاه شدن خبر و حذف انتهای آن ممکن است برخی از اطلاعات از متن حذف شود.

- در موارد بسیاری آنچه در بند اول خبر یا لید آمده است،  دوباره در متن خبر تکرار می شود..

- توالی زمانی خبر از هم گسسته می شود.

سبک تاریخی (CHRONOLOGICAL STYLE)

 

 

یکی از قدیمی ترین روش های تنظیم خبر "سبک تاریخی" است که  جاذبه های خاص خود را دارد و مورد توجه خبرنگاران است. در این سبک مانند قصه، مطالب خبری به ترتیب زمان وقوع رویداد آورده می شود.

برخلاف سبک هرم وارونه، در سبک تاریخی مطالب به همان ترتیبی که به لحاظ زمانی رخ داده است  در قالب خبر ارائه می شود. در این سبک خبرنگار درباره اینکه چه بخشی از خبر مهم تر است تا آن را در لید قرار دهد و به ترتیب اهمیت اولویت بندی کند، داوری نمی کند  بلکه رویداد را از ابتدا تا انتها برای مخاطب به همان ترتیب وقوع  ارائه می کند. لذا اغلب اوقات مهمترین بخش خبر در میانه مطلب و حتی انتهای خبر است.

گاهی  سبک تاریخی هم لید خاص خود را دارد که به صورت مقدمه در ابتدای خبر جای می گیرد اما این مقدمه بیش از حد کلی و خارج از قواعد لید است و نمی توان آن را لید نامید. در سبک تاریخی محدودیت هماهنگی لید و تیتر وجود ندارد و خبرنگار می تواند تیتر را از بخش های مختلف خبر انتخاب کند. انتخاب یک تیتر اثرگذار در این سبک خبری نشان دهنده تبحر و تخصص خبرنگار است که با تشخیص مهمترین بخش خبر خواننده را به خواندن خبر ترغیب می کند.

سبک تاریخی برای مطالب خبری روز مناسب نیست اما می تواند در تهیه گزارش یا مقاله های تحقیقی  استفاده شود.این سبک برای گزارش حوادث در روزنامه ها که ذکر جزئیات آن برای مخاطبان جذاب است کاربرد دارد.در برخی خبرها و گزارش های ورزشی هم از این سبک استفاده می شود .

همچنین در نشریات هفتگی و ماهانه استفاده از سبک تاریخی بیشتر است. باید در نظر داشت که عمرروزنامه نصف روز یا حداکثر یکروز است ولی عمر هفته نامه و ماهنامه بیش از چند روز و چند هفته است.در مجلات هفتگی، استفاده از این سبک مرسوم است، چراکه مخاطب وقت بیشتری برای خواندن مطلب اختصاص می دهد.

سبک تاریخی همراه با لید

سبک تاریخی همراه با لید (CHRONOLOGICAL STYLE WITH LEAD) 

براى نگارش برخى مطالب خبرى مى‌توان از سبک "تاریخى همراه با لید" که ترکیبى از سبک های هرم وارونه و تاریخى است، استفاده کرد. در این سبک، ابتدا چکیده مهم‌ترین مطلب به‌صورت "لید" در بند اول قرار مى‌گیرد تا مخاطب را به خواندن خبر ترغیب کند و سپس ماجرا یا رویداد به ترتیب زمان وقوع، همانند سبک تاریخی، به نگارش درمى‌آید. در واقع در این سبک، خبرنگار در زمانی اندک چکیده خبر یا نتیجه رویداد را به اطلاع مخاطب می رساند و در ادامه با فضاسازی و تشریح کامل ماجرا و رویداد برای علاقه‌مندان،آنچه را که رخ داده است بازگو می‌کند. سبک تاریخی همراه با لید در میان خبرنگارانی که رویدادهای شهری، اجتماعی و اخبار حوادث و ورزشی را پوشش می دهند، جذابیت و کاربرد بسیار زیادی دارد. مزایای استفاده از سبک تاریخی همراه با لید: 1- مطالب مربوط به رویداد به طور کامل بیان می شود و جزییات در نگارش خبر فراموش نمی شود. 2- با توجه به اینکه خبر با اولویت وقوع رویداد نوشته می شود، امکان اعمال نظر خبرنگار و دخل و تصرف و برجسته کردن مطالب کمتر است. 3- چکیده خبر و رویداد در ابتدای مطلب به آگاهی مخاطب می رسد. معایب سبک تاریخی همراه با لید: - طولانی شدن خبر ممکن است مخاطب را خسته کند و تمایل او برای خواندن ادامه مطلب کم شود. - دشواری تیترنویسی، صفحه آرایی و ماکت بندی وجود دارد. - طولانی بودن موجب می شود که مشکل تراکم مطلب برای رسانه وجود داشته باشد. -امکان دارد مخاطب با خواندن لید وآگاهی از نتیجه رویداد از خواندن ادامه مطلب خودداری کند.

انتشارت ایران (معرفی کتاب)

"فلسفه تکنولوژی چیست؟"

مولف: کارل میچام

مترجم: مصطفی تقوی.یاسر خوشنویس. پریسا موسوی

ظهور تکنولوژی بدست بشر منجر به تغییرات شگرفی در عملکردها و حتی باورداشت های او شده است. بر این اساس، قابل انتظار است که چنین امری پرسش های فلسفی وسیع و عمیقی را به بار آورد؛ مسائل عمده ای چون چیستی تکنولوژی، معرفت شناسی وجوه معرفتی تکنولوژی، نسبت تکنولوژی با جامعه و تعامل تکنولوژی با حوزه اخلاق و دین. فلسفه تکنولوژی به مسائلی از این دست می پردازد. از آنجاییکه جامعه ایران رو به توسعه است، پرداختن به این دانش بین رشته ای، آگاهی و هوشیاری راهبران توسعه را افزون کرده، چراغ هدایتی برای آنها می افزاید. کارل میچام که از اساتید برجسته و بنام فلسفه تکنولوژی جهان است، در اثر حاضر به تبیین وجوه گوناگون این دانش می پردازد.

 

 

شهادت شیخ نمر باقر النمر تسلیت باد.

فعل های زبان فارسی 1

فعل های زبان فارسی 1

پویاییِ هر زبانی را با شمار فعل های آن می شناسند، که رابطه ی مستقیمی دارد با گستره ی جمله هایی که می توان با آن ها ساخت. روشن است که هرچه تعداد جمله های یک زبان بیش تر باشد، آن زبان گسترش زبانی، فرهنگی و ادبیِ بیش تری می یابد. زبان فارسی از این نظر زبان قدرتمندی ست؛ زیرا روش های دقیقی برای ساخت فعل و افزایش گستره ی زبانیِ خود دارد. در این درس، ساخت سه گونه فعل: بی قاعده، باقاعده و مرکب و راهکارهای نگارشی، ویرایشی و کاربردیِ هریک بررسی شده است. فعل های زبان فارسی 1 سیده الهام باقری فعل‌های ساده‌ی بی‌قاعده می‌دانیم هرچه تعداد فعل‌های یک زبان بیش‌تر باشد، یعنی گویندگان و نویسندگان آن زبان بیش‌تر می‌توانند جمله بسازند و هرچه تعداد جمله‌های یک زبان بیش‌تر باشد، زبان فعّال‌تر و پویا‌تر است. یکی از راه‌های ساخت فعل در زبان فارسی، فعل ساده‌ی بی‌قاعده ‌است. فعل‌هایی که ماده‌ی ماضی و مضارع آن‌ها با هم فرق دارد و نمی‌شود از روی یکی، آن دیگری را ساخت، فعل‌های بی‌قاعده هستند. مانند: رفت/رو، گفت/گو، شد/شو، شنید/شنو، خواست/خواه، فروخت/فروش، ... این‌گونه فعل‌ها –مانند هر نوع فعل دیگری- به زمان‌های مختلف می‌رود و صرف می‌شود؛ برای مثال: ماده‌ی ماضی از مصدر «رفتن»: رفت رفتم، رفتی، رفت، رفتیم، رفتید، رفتند (ماضی ساده) می‌رفتم، می‌رفتی، می‌رفت، می‌رفتیم، می‌رفتید، می‌رفتند (ماضی استمراری) رفته‌ام، رفته‌ای، رفته‌است، رفته‌ایم، رفته‌اید، رفته‌اند (ماضی نقلی) رفته باشم، رفته باشی، رفته باشد، رفته باشیم، رفته باشید، رفته باشند (ماضی التزامی) رفته بودم، رفته بودی، رفته بود، رفته بودیم، رفته بودید، رفته بودند (ماضی بعید) و ماده‌ی مضارع مصدر «رفتن»: رو می‌روم، می‌روی، می‌رود، می‌رویم، می‌روید، می‌روند (مضارع اخباری) بروم، بروی، برود، برویم، بروید، بروند (مضارع التزامی) خواهم رفت، خواهی رفت، خواهد رفت، خواهیم رفت، خواهید رفت، خواهند رفت (آینده) تعداد فعل‌های ساده‌ی بی‌قاعده‌ی زبان فارسی زیر 500 نمونه است. برای همین، درگذر تاریخ، ایرانیانِ فارسی‌زبان تصمیم گرفتند یک راه دیگرِ فعل‌سازی را به‌کار ببرند، که تعداد فعل‌ها را نامحدود کند: فعل‌های ساده‌ی با‌قاعده راه دیگری که می‌شود فعل ساخت، کاربرد فعل باقاعده است. روش ساخت آن بسیار آسان و شبیه ساخت فعل باقاعده در زبان انگلیسی‌ست؛ یعنی از این فرمول استفاده می‌شود: اسم یا صفت یا صوت [در جای ماده‌ی مضارع] + - ید (گذشته‌ساز) = ماده‌ی ماضی ببینید چه‌قدر شبیه شیوه‌ی ساخت فعل باقاعده‌ی انگلیسی‌ست: Work + ed = worked مثال: 1- اسم: جنگ (اسم در جایگاه ماده‌ی مضارع) + - ید = جنگید (ماده‌ی ماضی) صرف فعل مضارع و ماضی از جنگیدن: نمونه‌ی مضارع: می‌جنگم، می‌جنگی، می‌جنگد، ... نمونه‌ی ماضی: جنگیدم، جنگیدی، جنگید، ... 2- صفت: ترش (صفت در جایگاه ماده‌ی مضارع) + - ید = ترشید (ماده‌ی ماضی) صرف فعل مضارع و ماضی از ترشیدن: نمونه‌ی مضارع: می‌ترشم، می‌ترشی، می‌ترشد،... نمونه‌ی ماضی: ترشیدم، ترشیدی، ترشید، ... 3- صوت: تپ (صدای قلب در جایگاه ماده‌ی مضارع) + - ید = تپید (ماده‌ی ماضی) صرف فعل مضارع و ماضی از تپیدن: نمونه‌ی مضارع: می‌تپم، می‌تپی، می‌تپد، ... نمونه‌ی ماضی: تپیدم، تپیدی، تپید جالب آن‌که فعل‌های باقاعده را فقط از روی واژگان فارسی نمی‌سازیم؛ بلکه کلمه مالِ (متعلق به) هر سرزمینی که باشد، می‌توانیم با آن فعل باقاعده بسازیم؛ مانند: طلب (عربی): طلبید؛ گُرخ (ترکی): گُرخید؛ شوت (انگلیسی): شوتید!! ساخت فعل‌های باقاعده، هم در زبان معیار رواج دارد؛ هم زبان مردم، هم زبان ادبی؛ برای نمونه: زبان معیار: انجام داد ← انجامید زبان مردم: شوت زد ← شوتید زبان ادیبان: مزه کرد ← مزید (در متن شاهنامه) با ساخت فعل باقاعده، دیگر شمار فعل‌های فارسی ته ندارد! یعنی با هر واژه‌ای، می‌خواهد صفت باشد، یا اسم، یا حتی صوت، و متعلق به هر سرزمینی – فقط کافی‌ست در زبان فارسی رایج باشد- می‌توان فعل ساخت. نکته: ساخت فعل باقاعده، به دیروز و صد سال پیش برنمی‌گردد؛ بلکه این شیوه‌ی ساخت فعل، در متون پهلوی ساسانی (حدود 1700 سال پیش) نیز رواج داشته‌است و بزرگان ادب فارسی، مانند: فردوسی، مولوی، سعدی از این شیوه بهره‌ها برده‌اند! پس برخلاف نظر برخی دستورنویسان، که به فعل باقاعده، مصدر جعلی گفته و آن را نادرست دانسته‌اند، این روش ساخت فعل، اصیل، مهم و در زبان فارسی بسیار کاربردی‌ست! نمونه‌ی کاربرد فعل باقاعده در رسانه: 1- مناظره‌های شعاری و کلامی این دو گروه که گاه به تنش‌های کوچکی هم می‌انجامید، ... 2- اما نجیب تون رزاق 62 ساله طی این مدت با همة پیش‌بینی‌ها، مخالفان را به مبارزه طلبید ... 3- ابتکار گفت: نمی‌توان با قوانین طبیعت جنگید ... 4- پدری که با خنده‌هایمان می‌خندید و پابه‌پای ما در کوچه‌های کودکی‌مان بازی می‌کرد 5- زینب (س) مگر ترسید به کربلا برود، که من بترسم؟ فعل‌های مرکب اما فارسی‌زبانان، باز هم آرام ننشستند و روش دیگری را برای ساخت فعل به روش‌های پیشین اضافه کردند. این روش، به‌ویژه بعد از اسلام در متون سده‌ی 4 و 5 قمری رواج داشت؛ یعنی کاربرد فعل مرکب! و البته فعل مرکب، فعل دوست‌داشتنیِ شما نویسندگان رسانه و زبان معیار اداری هم هست. برای ساخت فعل مرکب، دو راه داریم: 1- اسم یا صفت + فعل کمکی: اعلام کرد، اظهار داشت، پایان یافت، زنگ زد، بیان فرمود، یاری نمود، کتک خورد،... 2- حرف اضافه + اسم + فعل کمکی: به دست آورد. به وجود آورد، به نقد کشید، از دست داد، ... چون اسم یا صفت در فعل مرکب صرف نمی‌شود، فعل کمکی می‌آید، تا با آن بتوانیم اسم یا صفت را به فعل تبدیل کنیم. نکته 1: فعل کمکی در فعل مرکب، دیگر معنا ندارد و فقط ابزاری‌ست برای ساخت فعل با اسم یا صفت. بنابراین، آن گروه نویسندگان که خیال می‌کنند فعل کمکی هم‌چنان معنا دارد و نباید برای مثال در رسانه نوشت یا گفت: «اعلام نمود، ابراز گردید»، ساختار فعل مرکب را نمی‌شناسند. فعل‌های کمکیِ رایج در زبان فارسی چنین‌اند: آمدن، آوردن، ایستادن، بردن، بستن، پیوستن، خواستن، خوردن، دادن، داشتن، دیدن، رفتن، زدن، ساختن، شدن، فرمودن، کردن، کشیدن، گردیدن، گردانیدن، گرفتن، گشتن، نمودن، نهادن، یافتن باز هم تکرار می‌کنم: فعل کمکی در ساختار فعل مرکب، دیگر معنای خودش را از دست داده‌‌است. برای نمونه: فعل کردن به معنای ساختن و انجام دادن است؛ اما در فعل مرکبِ اعلام کرد، دیگر کرد معنا ندارد و تنها برای این آمده‌است که اعلام را به فعل تبدیل کند. نکته 2: برخی فعل‌های کمکی به جای هم به کار می‌روند و مانند هم هستند؛ برای نمونه: گشتن، گردیدن، شدن، هر سه برای مجهول کردن فعل – چه ساده، چه مرکب- استفاده می‌شود؛ هم‌چنین فعل‌های کمکی: کردن، نمودن، فرمودن نیز به جای هم کاربرد دارند؛ و این ویژگی از دیرباز در زبان فارسی رواج داشته‌است. پس چه بگوییم: اعلام شد، چه بگوییم: اعلام گشت یا اعلام گردید، هرسه درست است. نکته 3: چون فعل های کمکی گشتن، گردیدن، نمودن در رسانه ها کمتر به کار می رود و اغلب سایت های خبری و نشریات این سه فعل را فعل های اصلی می دانند ، بهتر است رسانه نویس ها روند خود را تغییر ندهند و به همان شیوه معمول رسانه شان از شکل فعل کمکی این سه فعل استفاده نکنند. نکته 4: گاهی ساختن نیز به جای کردن به‌کار می‌رود: پراکنده کردن = پراکنده ساختن = پراکنده نمودن = پراکنده فرمودن اما همان‌گونه که دیدید، فعل کمکیِ نمودن، همواره می‌تواند به جای کردن به‌کار رود. نکته‌ی ویرایشیِ فعل مرکب این است که باید اجزای آن همواره در کنار هم نوشته شوند: جمله‌ی نادرست: نیاز به وام دانشجویی دارم. جمله ی درست: به وام دانشجویی نیاز دارم. جمله‌ی نادرست: ... به محض برداشته شدن تحریم‌ها این گفت‌وگوها منجر به توافق و انعقاد قرارداد در آینده شود. جمله ی درست: به محض برداشته شدن تحریم‌ها این گفت‌وگوها به توافق و انعقاد قرارداد در آینده بینجامد. نکته 5 : برای کوتاه‌نویسی، بسیاری از فعل‌های مرکبی را که در رسانه استفاده می‌کنیم، می‌توانیم به فعل ساده‌ی باقاعده تبدیل نماییم: فعل با قاعده فعل مرکب خرید خریداری کرد انجامید انجام گرفت، منجر شد پرید پر زد گریخت فرار کرد سنجید ارزیابی کرد پرسید سوال کرد طلبید طلب کرد آزمود امتحان کرد جمله‌ی نادرست: هشت سال با ما جنگ کردند و نتوانستند، تخطی به این نظام و کشور کنند، حال اگر باز هوسی در سر دارند، این گوی و این میدان آماده است و می توانند امتحان کنند. جمله ی درست: هشت سال با ما جنگیدند و نتوانستند به این نظام و کشور تخطی کنند (برای نظام و کشور مشکلی بیافرینند). حال اگر باز در سر هوسی دارند، این گوی و این میدان! می‌توانند امتحان کنند. جمله‌ی نادرست: نامه ای که رئیس شورای اروپا در آستانه نشست آتی این شورا به رهبران کشورهای عضو اتحادیه اروپا ارسال کرده است، ... جمله ی درست: جمله‌ی درست: نامه‌ای که رییس شورای اروپا در آستانة نشست بعدیِ این شورا به رهبران کشورهای عضو اتحادیة اروپا فرستاده است،...

انتشارت ایران (معرفی کتاب)

 

"شیوه های مصاحبه در مطبوعات"

مولف: سوزان دان

مترجم: علی ایثاری کسمایی

مصاحبه غالباً ابزار کار خبرنگار به حساب می آید ، در واقع در اکثر مواقع شریان حیاتی مقاله است، هرچند در بسیاری دیگر از انواع نوشتن نیز می توان از آن بهره مند شد. در این کتاب با آموزش شیوه های احساسی مصاحبه کردن، شما قادر خواهید شد، مصاحبه ای درست انجام دهید.  مراحل مصاحبه در این کتاب با نظم و ترتیب دنبال شده است. و همچنین توصیه های ضروری در خصوص مسائل حاشیه ای و جنبی مصاحبه که توجه به آنها از ضروریات انجام یک مصاحبه درست است. یک مصاحبه موفقیت آمیز مشروط به درستی انجام آن است که علاوه بر امتیاز کار، لذتبخش نیز خواهد بود.

 

 

میلاد حضرت محمد (ص) وامام حعفر صادق مبارک باد.

خبرنگار کیست؟

 خبرنگار، کسی است که پس از گذراندن دوره آموزش تخصصی، با اتکا به ذوق و استعداد شخصی و استفاده از منابع خبری، وظیفه ی تهیه خبر، مصاحبه، گزارش و سایر متون خبری از رویدادها را به عهده دارد. دامنه فعالیت های خبرنگار به وسعت دنیای پیرامون اوست. خبرنگار در مورد هرآنچه که جنبه خبری داشته باشد، خبر و گزارش تهیه می کند؛ در مورد حوادث، موضوعات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، ورزشی و غیره.

 

خبرنگار کیست؟

 

حرفه ی خبرنگاری، ابزار و اهرم مؤثر برای پیشبرد اهداف دست اندرکاران رسانه هاست. از این رو تربیت و آموزش خبرنگار ماهر ازاهداف اصلی رسانه های خبری است و اهمیت بسیاری دارد زیرا خبرنگاران مهم ترین منابع تأمین کننده اخبار جذاب و دست اول هستند.دستیابی به خبر، کاری آسان نیست بنابر این خبرنگار که وظیفه گردآوری اطلاعات و تهیه خبر از رویدادها را به عهده دارد باید از سه  ویژگی استعداد و خصوصیات ذاتی، مهارت های حرفه ای و مهارت های اخلاقی برخوردار باشد.

 

استعداد و خصوصیات ذاتی

 

کسی که می خواهد خبرنگاری را به عنوان حرفه ی خود انتخاب کند باید از خصوصیاتی شخصی و ذاتی برخوردار باشد.

 

مهمترین عاملی که موجب گرایش افراد به حرفه پرهیجان خبرنگاری می شود داشتن ذوق و استعداد درفعالیت های رسانه ای است. افراد علاقه مند پس ازگذراندن دوره های آموزش خبرنگاری و آشنایی با سختی ها و واقعیت های این حرفه، می توانند ذوق و استعداد فردی خود را در این عرصه به شکوفایی برسانند. همین ذوق و استعداد می تواند باعث روند رو به رشد و موفقیت افراد در حرفه خبرنگاری شود.

 

برون گرایی و داشتن قدرت برقراری ارتباط با محیط پیرامون از نخستین ویژگی های فردی برای خبرنگاری است.

 

خبرنگار باید فردی کنجکاو و پیگیر با انگیزه ای قوی برای یافتن علل و عوامل وقوع رویدادها باشد. فردی که بسادگی از کنار رویدادها و حوادث بگذرد و علاقه ای به دانستن علت وقوع آن ها نشان ندهد قادر به یافتن سوژه های جالب و نو نخواهد بود.

 

تیزبینی و نکته سنجی از دیگر خصوصیات گزارشگر و خبرنگار خوب محسوب می شود. خبرنگار بسادگی از کنار آنچه می بیند و می شنود عبور نمی کند. چه بسا یک موضوع به ظاهر عادی ، نکات مهمی در پشت خود داشته باشد. گاه یک سخن ساده  یا یک رویداد معمولی سرنخ هایی به دست می دهد که می تواند گزارشی جذاب و خواندنی را تولید کند.

 

سرعت انتقال سریع نیز از دیگر خصوصیات فردی است که داشتن آن برای خبرنگاران الزامی است. این خصوصیت به یافتن و درک موضوعات مهم می انجامد و در گردآوری اطلاعات ، طرح سوالات دقیق و عمیق در حین مصاحبه تاثیر گذار است .

 

صبوری هم از دیگر ویژگی هایی است که لازمه کار خبرنگاری بخصوص برای تهیه گزارش های تحقیقی است.        

 

مهارت های حرفه ای خبرنگار

 

ویژگی های خبرنگار حرفه ای برای اطلاع رسانی به شکل مطلوب و بهینه عبارتند از:

 

1-   داشتن شم خبری:

 

کسی که در حرفه خبرنگاری فعالیت دارد باید "شم خبری" داشته باشد و درک کند که چه موضوع یا رویدادی خبر و دارای ارزش خبری است. به نکاتی توجه کند و رویدادهای ظریف و کوچکی را در بخش های مختلف جامعه ببیند که شاید دیگران آن را نمی بینند و یا به آن بی توجه هستند. نگاه حرفه ای خبرنگاران به رویدادهای روزمره و عادی، می تواند سوژه های بکر و تازه برای رسانه ها و اخبار جذاب برای  مخاطبان فراهم کند.

 

گرچه عده ای بر این باورند که شم خبری ذاتی است ولی یک خبرنگار می تواند با دقت، تمرین و تکرار، مهارت خود را تقویت کند و به اصطلاح خبر را استشمام کند.

 

2- آشنایی با نگارش و تنظیم خبر:

 

خبرنویسی مهارت‌ خاصی نیاز دارد که منحصر به جمع‌آورى مطلب نمى‌شود بلکه هنر نگارش و تنظیم مطلب، خبر را جذاب و خواندنی می کند. خبرنگار باید برای نگارش و بیان معناى واقعى خبر به بهترین شکل خود، توانایى کاربرد صحیح کلمات و عبارات و رعایت ترتیب و تقدم آنها را داشته باشد. آشنایی لازم با نگارش خبر، خبرنگار را در نوشتن مطالب مناسب که نیازهای مخاطب را برطرف کند، یاری می‌دهد. نگارش درست و بدون غلط، رعایت زبان معیار و ایجاز در جمله بندی ها، مهارتی مهم برای خبرنگار موفق است. همچنین خبرنگار باید برای نگارش خبر بار معنایی و روانی کلمات و واژه ها را بداند و با مطالعه بیشتر دامنه واژه هایش را گسترده کند.

 

3-   داشتن اطلاعات عمومی:

 

خبرنگار حرفه ای علاوه برتوانایی تهیه و نگارش خبر، باید سطح اطلاعات عمومی خود را افزایش دهد به اندازه ای که بتواند در فرآیند تهیه خبر از سوژه های مختلف، مطالب را درک و به خوبی به مخاطب ارائه کند. مطالعه مستمر در زمینه های مختلف و پشتوانه علمی، قدرت مانور خبرنگار را در نگارش و تنظیم خبر بیشتر می کند.

 

خبرنگار حرفه ای با گروه های مختلف اجتماعی بطور مستقیم و غیرمستقیم ارتباط دارد. برای مثال یک خبرنگار برای پوشش خبری همایش های علمی و یا مصاحبه با شخصیت های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... باید درباره موضوعات مورد بحث اطلاع کافی داشته باشد تا بتواند خبر خوب و جذابی تهیه و بخش های مهم آن را برجسته کند.

 

امروزه رسانه ها برای ارتقای سطح حرفه ای خود، خبرنگاران را برای حوزه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، ورزشی و... تربیت می کنند تا آنها بتوانند خبرهای حوزه خود را بطور تخصصی پوشش دهند.

 

4-   ساده نویسی:

 

 یکی دیگر ویژگی های مهم خبرنگار موفق، نگارش ساده خبر یا ساده نویسی است.اگر خبرنگاری برای رسانه های تخصصی مانند نشریات حقوقی، پزشکی، مهندسی که مخاطب خاص دارد، مطالب خبری تهیه می کند، می تواند واژه ها و عبارات تخصصی همان رشته را به کار برد. اما برای تهیه اخبار در رسانه های همگانی که مخاطب آن اقشار مختلف جامعه هستند خبرنگار باید خبر را ساده بنویسد تا برای عامه مردم اعم از باسواد و کم سواد قابل درک باشد.

 

 5-   حرکت در مسیر خبر:

 

خبرنگار باید مسیر و راه های خبرگیری و زمان مناسب آن را تشخیص دهد و بتواند به خوبی در جریان رویدادها قرار گیرد. خبرنگاری موفق است که بداند خبر درست را از کجا به دست آورد، راه های سریع رسیدن به خبر چیست و همواره خود را برای تهیه خبر آماده کند. برخی وقایع و رویدادهای خبری از پیش تعیین شده هستند و خبرنگار زمان وقوع آن را می داند اما رویدادهایی است که احتمال وقوع آن ها می رود و خبرنگار با بهره گیری از تجربه و قریحه ی خود باید در مسیر رویداد قرار گیرد و خبر خود را به دست بیاورد.

 

6-   ارتباط با مردم:

 

اساس کار خبرنگاری مردم هستند؛ بنابراین خبرنگاران باید پیوسته با مردم در ارتباط  باشند تا با آگاهی از نیازها، احساسات، دیدگاه ها و خواسته های عموم افراد جامعه، آنها را  بطور مطلوب در رسانه ها بازتاب دهند.همچنین مردم می توانند به منبعی برای خبرنگار و سوژه یابی خبر تبدیل شوند. به همین علت لازم است خبرنگار همواره ارتباط خود را با همه اقشار مردم حفظ کند.

 

7-   مهارت ارتباطی:

 

خبرنگارانی که راحت تر بتوانند با همه گروه های اجتماعی ارتباط برقرار کنند، معمولا شانس بیشتری برای کشف حقایق دارند. خبرنگار باید بتواند خود را با صحنه هایی همچون تصادف، زلزله، سیل، آتش سوزی، جشن‌های ملی و مذهبی، مراسم ویژه، جنگ،راهپیمایی‌ها و... وفق دهد و مرتبط کند. همچنین بتواند با افراد مختلف اعم از کودک، نوجوان، جوان، پیر، کارگر و کارمند، هنرمند، قهرمان، دانشمند و یا اشخاصی با ویژگی های مثبت و منفی ارتباط برقرار کند. او باید بتواند با کودک خردسالی که تازه به مدرسه وارد شده است، گفت وگو کند و هم با پیرزن ۹۰ ساله‌ای که در خانه سالمندان دوران سخت زندگی خود را سپری می‌کند، همکلام شود. بنابراین مهارت‌هاى ارتباطى شرط لازم و اساسى براى تهیه خبر است و بدون آن خبرنگار با مشکل مواجه مى‌شود.

 

8-   سرعت عمل:

 

زمان در خبرنگاری و تهیه خبر اهمیت بسیاری دارد و خبرنگار باید در اولین فرصت با دریافت اطلاعات لازم از منابع معتبر، خبر خود را تهیه، تنظیم و منتشر کند. سرعت عمل در تصمیم گیری و انتقال سریع خبر، از ویژگی های اساسی خبرنویسی است. اهمیت اطلاع رسانی، نیاز مخاطبان به دانستن سریع و بموقع اخبار و اطلاعات برای اتخاذ تصمیم درست و نیز توان رقابت با دیگر رسانه ها بر ضرورت سرعت عمل در خبررسانی افزوده است.

 

همچنین خبرنگار باید توانایی استفاده از تجهیزات پیشرفته روز را داشته باشد تا از رقیبان عقب نیفتاده و به سرعت عمل او در اطلاع رسانی کمک کند.

 

یک خبرنگار باید بداند که خبر کهنه برای مخاطبان جذابیتی ندارد امّا صحت خبر نباید فدای سرعت عمل شود.

انتشارت ایران (معرفی کتاب)

"سخنرانی های کمبریج/ 1930- 1932 / ویتگنشتاین"

مولف: جان کینگ و دسموندلی

مترجم : رضا مثمر

هاله ی فیلسوف محو شده است. امروزه، هم برای فلسفیدن راه و روشی ویژه داریم و هم از سوی دیگر فیلسوفانی پدید آمده اند که فلسفه حرفه آنهاست. درست مانند تفاوت کیمیاگری است با شیمی. برخلاف کیمیاگری، شیمی روشی دارد و بر عکس کیمیاگران شیمی دان ها افرادی حرفه ای هستند. با این همه با کشف هر روشی فرصت های نمود یافتن شخصیت نیز محدودتر می شود. گرایش غلب روزگار ما به محدود کردن چنین فرصت هایی است. این گرایش شاخصه دوران زوال فرهنگ و بی فرهنگی است. اگرچه چنین روزگاری هرگز نمی تواند از بزرگی یک انسان بزرگ چیزی بکاهد، اما فلسفه ی امروزه به یک حرفه فروکاسته شده است و هاله ی نور فیلسوف در حال محو شدن است.